Betonowy księżyc czyli jak pan J. zatrzymał czas

Wylądowałem na całe życie na tym betonowym księżycu. W bloku mieszkalnym im. Stanisława Moniuszki. Ogólnie to pełno tu porowatego betonu. Wokół kratery M2, M3, M4. Na drzwiach tajemnicze zapisy kredą: K+M+B=2026. Zakurzone kaniony klatek schodowych, wymalowane w miętową zieleń, ze ścianami obdrapanymi pazurami małych dzieci. W tym betonowym środowisku beton wlewa się w każdą szczelinę, w parkingi, w place zabaw, w klomby z kwiatami. A z niego, jak zarażone betonową chorobą, wyrastają kolejne księżyce bloków.