Dubowe mutacje.
Powołana w Monachium w 2007 roku przez braci Dario i Marco Zenkerów wytwórnia Ilian Tape wyrosła z biegiem czasu w jedną z najważniejszych tłoczni na europejskiej scenie klubowej. Stało się to nie tylko za sprawą wydawnictw duetu jej właścicieli, ale także wylansowaniu przez nich tak znanych dzisiaj twórców, jak Stenny, Skee Mask czy Katatonic Silentio. Choć katalog tłoczni liczy w tej chwili ponad osiemdziesiąt pozycji, bracia Zenker nie ustają w poszukiwaniu młodych i utalentowanych producentów, którzy tworzą oryginalne nagrania na przecięciu techno i różnych wersji bass music. W gronie tym znajduje się również Atrice.
To kolumbijsko-szwajcarski duet, który tworzą producenci nie ujawniający swych personaliów. Wiadomo jedynie, iż posiadają wykształcenie akademickie w zakresie kompozycji, teorii muzyki oraz sound artu. Mając tak bogate intelektualnie zaplecze, postanowili wykorzystać zdobytą wiedzę do stworzenia własnej wizji muzyki klubowej. Zadebiutowali na fonograficznym rynku sześć lat temu i dorobili się do tej pory debiutanckiego albumu i całej serii EP-ek, które wydały im różne wytwórnie. Aż trzy z nich ukazały się w barwach Ilian Tape – a teraz nakładem monachijskiej tłoczni dostajemy płytę „Default Settings”.
Znajdująca się na niej muzyka ma linearną narrację. Zaczyna się od syntezatorowych wariacji, podszytych basowym pulsem („Bath Tube” i „I Have A Bad Case”). Potem uderza masywny dub, łączący bujający rytm z basowymi przesterami i przestrzennymi efektami („Eyefax” i „Runnersihldub”). Centrum płyty stanowią pełne rozmachu wariacje na temat breakbeatu („Stainless Steel”), techno („Soothe Operator”) i drum and bassu („Rumination” i „The Log”), w których jest miejsce na masywne bity, trzepoczące perkusjonalia i industrialne zgrzyty. W finale muzyka znów się uspokaja, wiodąc słuchacza przez kosmiczny dub („Axis Of Rotation”) i podwodny breakbeat („Wettape”) ku kojącemu ambientowi („Underneath”).
Generalnie zawartość albumu wymyka się jednoznacznemu zaszufladkowaniu. Mamy tu bowiem różnorodne mutacje cyfrowego dubu – zarówno o bardziej klubowym, jak i ilustracyjnym sznycie. Znakiem rozpoznawczym Atrice jest przestrzenne brzmienie, wyrzeźbione z rozwibrowanych i drobnoziarnistych dźwięków. Rytm ma więc tutaj drugorzędne znaczenie, co zbliża „Default Settings” do podszytego jamajskimi sztuczkami nowoczesnego IDM-u. Tak czy siak to świetny materiał – i oczywiście idealnie pasuje do katalogu Ilian Tape.
Illian Tape 2026














