Widzialność jest ściśle powiązana z reprezentacją, a im wyrazistszy wizerunek, tym większa jego widoczność. Co jednak z widocznością procesu, czyli czegoś, co nieustannie staje się zamiast po prostu być w konkretnym miejscu i czasie? Jego żywiołem jest nieostrość, niedomknięcie, zatarcie, przeistoczenie. Obecność miesza się w nim z nieobecnością, która aktywizuje niepewne oko i destabilizuje poczucie równowagi. Niewidzialność jest formą widzialności, o ile wiemy, jak poradzić sobie z łataniem braku.
Dzieła Magdaleny Sadłowskiej stanowią wyraz jej refleksji nad statusem artystki-nomadki, czyli osoby pozostającej w ciągłym przemieszczaniu się, bez zakorzenienia i jednego punktu odniesienia, a jednocześnie rozpoznającej tę kondycję jako szansę. Ruch jest dla niej stanem istnienia, sposobem doświadczania świata i własnego ciała. Eksploruje związek materii z miejscem, w którym ona przez chwilę się znajdowała. Interesuje ją wpływ ruchu na ciało i oddziaływanie ciała na miejsce, a także ślady przejścia.
Wystawa indywidualna artystki towarzyszy ekspozycji „Reorientacje. Odsłona kolekcji sztuki współczesnej”.
Magdalena Sadłowska, Pomiędzy stanami
Muzeum w Koszalinie, ul. Młyńska 37-39
Magdalena Sadłowska, Ćwiczenia z przemieszczania, 2025-2026, dzięki uprzejmości Muzeum w Koszalinie